AGATHA CHRISTIE „KIESZEŃ PEŁNA ŻYTA” (JANE MARPLE #6)

Kieszeń pełna żyta to jedna z tych powieści Agathy Christie, które doskonale ilustrują jej zamiłowanie do łączenia niewinnych dziecięcych rymowanek z makabrycznymi zbrodniami. Wydana w 1953 roku, książka wprowadza czytelnika w powojenny świat brytyjskiej klasy wyższej, gdzie pod fasadą uprzejmości i luksusowego życia kryją się głębokie urazy oraz bezwzględna chciwość. To kolejne śledztwo panny Marple, choć starsza dama pojawia się na kartach powieści nieco później niż zazwyczaj, kierowana nie tyle zawodową ciekawością, co poczuciem moralnego obowiązku i lojalnością wobec kogoś, kogo niegdyś uczyła podstaw zawodu.

Fabuła powieści koncentruje się wokół nagłej śmierci Rexa Fortescue, apodyktycznego magnata finansowego, który umiera po wypiciu porannej herbaty we własnym biurze. Sekcja zwłok wykazuje zatrucie toksyną z cisu, a w kieszeni zmarłego policja znajduje – zgodnie z tytułem – ziarna żyta. Wkrótce w rodzinnej posiadłości Yew Tree Lodge dochodzi do kolejnych tragedii: śmierć ponosi młoda żona Rexa, a niedługo potem pokojówka Gladys, której ciało zostaje znalezione z klamerką na nosie. Panna Marple decyduje się interweniować, gdy dowiaduje się, że to właśnie nieszczęsna Gladys, jej była podopieczna, stała się ofiarą seryjnego mordercy realizującego makabryczny scenariusz niekoniecznie tylko z dziecięcej wyliczanki.

Agatha Christie po mistrzowsku kreśli w powieści portret rodziny Fortescue, którą trudno polubić, ale niezwykle ciekawie się ją obserwuje. Członkowie tego gniazda os są egoistyczni, chłodni i niemal całkowicie pozbawieni empatii, co sprawia, że śmierć głowy rodu staje się dla nich raczej okazją do przejęcia majątku niż powodem do żałoby. Atmosfera w okazałej rezydencji jest duszna od niewypowiedzianych pretensji i tajemnic z przeszłości, a autorka z ironicznym uśmiechem punktuje wady każdego z domowników. To właśnie to specyficzne środowisko staje się idealnym tłem dla zbrodni, która wydaje się równie groteskowa, co precyzyjnie zaplanowana.

Wykorzystanie motywu dziecięcego wierszyka służy Christie nie tylko jako podstawa struktury fabularnej, ale także jako narzędzie do manipulowania czytelnikiem. Sześć czarnych drozdów, miód i chleb, czy wspomniana klamerka na nosie to symbole, które w oczach policji wydają się być dziełem szaleńca. Jednak panna Marple, dzięki swojej unikalnej metodzie kojarzenia zbrodni z incydentami z jej wiejskiego życia, dostrzega w tym chaosie chłodną logikę. Autorka bawi się z czytelnikiem, podrzucając fałszywe tropy i sugerując, że morderca jest celowo przerysowany, a nawet teatralny, ale jego prawdziwe motywy są znacznie bardziej przyziemne i brutalne.

Panna Marple w tej powieści emanuje spokojną determinacją, która już wcześniej uczyniła ją jedną z najciekawszych postaci w literaturze kryminalnej. W przeciwieństwie do inspektora Neele’a, który polega na twardych dowodach i przesłuchaniach, Jane Marple skupia się na ludzkim charakterze. Jej obecność wnosi do historii element sprawiedliwości wymierzonej w imieniu tych, o których świat zapomniał, jak choćby nieszczęsna Gladys. To właśnie ten osobisty wątek nadaje Kieszeni pełnej żyta emocjonalnej głębi, której czasem brakuje w bardziej technicznych zagadkach Christie – szczególnie w odniesieniu do cyklu o Herkulesie Poirot.

Kieszeń pełna żyta to solidny, klasyczny kryminał, który mimo upływu lat wciąż potrafi zaskoczyć finałowym rozwiązaniem. Choć tempo akcji może wydawać się nieco niespieszne, to psychologiczna analiza postaci oraz błyskotliwe zakończenie z nawiązką rekompensują powolnie rozwijającą się fabułę. Lektura powieści po raz kolejny udowadnia, że Agatha Christie była nie tylko królową intrygi kryminalnej, ale i przenikliwą obserwatorką ludzkich słabości. Książka zostawia czytelnika z satysfakcjonującym poczuciem, że choć zło bywa pomysłowe i piekielnie przebiegłe, to w starciu ze zdrowym rozsądkiem starszej pani z St. Mary Mead nie ma najmniejszych szans.

Informacje o książce

autorka Agatha Christie

tytuł Kieszeń pełna żyta (A Pocket Full of Rye)

przekład Tadeusz Jan Dehnel

Wydawnictwo Dolnośląskie 2022

ocena 4+/6

egzemplarz własny